در فقدان چشم های زنانه

نگاهی متفاوت در حوزه‌ی پرتره را در عکس شاهدیم. موضوع اصلی عکس چهره‌ای دیگرگون شده است که نگاهی مستقیم به مخاطب دارد. پس‌زمینه‌ی این ترکیب، تصویری محو از فضای شهری و مدرن امروزی است. خالی از رنگ و سرشار از عناصر اکسپرسیونیستی. نشانگانی که خطوط تیز آن تا روی چهره ادامه مطلب…

پرسه در کابوس‌های پریشان یک آدمک

‌ یک زن، اولین کلمه ای است که در توصیف اثر به ذهن خطور می‌کند  و نقشی موثر برعهده می‌گیرد. دو پنجره کوچک و پنجره‌ای بزرگتر، خطی افقی به نشانه دیوار و شاخه‌هایی که از دیوار فراتر رفته‌اند و دیوار را جزئی از حیاط خانه معرفی می‌کنند. فضای مینیمال تصویر، ادامه مطلب…

عکس هایی از جنس « هایکو »

آنچه در نگریستن به زوایای مختلف دنیا در عکس‌ها اتفاق می‌افتد، بیش از آن‌که به ابزار عکاسی و عواملی چون فاصله کانونی، وابسته باشد، بیانگر نگاهی هر روزه است که مولف با آن زندگی می‌کند. آن‌چه هنر را پدید می‌آورد دغدغه‌های روزمره‌ای است که هنرمند کتمانش را تاب نمی‌آورد. دردهایی ادامه مطلب…

واگویه‌های سفید یک تخته سیاه

دوربین عکاسی، اتاق تاریک، جعبه جادویی یا هر نام دیگری که واسطه خوانش ذهنی ما از آن شود، ابزاری است که در ابتدا وظیفه‌ای جز رونوشت برداری از واقعیت، در بهترین و نزدیک‌ترین حالت آن به اصل سوژه نداشت.  و این دقیقا همان چیزی بود که ملکه‌های ویکتوریا، حاکمان عصر ادامه مطلب…

جادوی نشانه ها

زبان، دستگاهی از نشانه‌ها است. هر یک از ما در کاربرد شخصی زبان، یعنی در گفتارمان، مجموعه‌ای از نشانه‌ها را برمی‌گزینیم، از پاری از تواناییهای زبان سود می‌جوییم و گونه‌ای «سخن فردی» یا «روش بیان ویژه خود» را می‌آفرینیم. ما در گفتارمان از نشانه‌هایی استفاده می‌کنیم که بنا به قراردادی ادامه مطلب…

انسان،زمان،نگاره‌ها

نگاهی به آثار: سمیرا سخندانی و سپهر سهامی‌فرد در نمایشگاه «دهلیز»، حوزه هنری فارس.   عکس از: سمیرا سخندانی عکس‌ها در ماهیت خاص و جادویی خود، به تکراری سرسختانه و ابدی دچارند. نوعی «این‌همان‌گویی» که مخاطب را در هر بار تماشا، به مصداق ناگزیر و جداناشدنی خود ارجاع می‌دهد. هادی ادامه مطلب…

مروری بر «میان رودان»

 عکس از: کوروش ادیم   – من می‌گویم، تو حرف مرا می‌فهمی. پس ما هستیم. «فرانسیس پونژ» منطق مکالمه، در روش‌های مختلف بیانی، مبتنی بر پیشینه زبان و درک عمومی مخاطب از سویه بکار گرفته شده در زبان مورد استفاده است. عکس‌ را زبانی مبتنی بر الفبای بصری می‌دانیم. مدیایی ادامه مطلب…

«‌تجزیه ی آهسته» در راه ابریشم …

چیزی واقعی وجود ندارد. تنها شیوه دیدن است که وجود دارد. «فلوبر» عکاس همواره در پی نمایاندن تصویری تامل برانگیز از واقعیت در محدوده قاب‌ خویش است. گاه حقایقی آشکار در قالب مصداق‌های موجود در واقعیت جلوه می‌کنند و در نگاه تیزبین و دقیق عکاس به تصویر کشیده می‌شوند. گاه ادامه مطلب…

فراموش … خانه

انسان، همواره مشتاق تماشای نادیده‌ها است. گوشه‌ای از یک اتفاق، منظری دور از دسترس، یا حتی تصویری از یک رویای دست نیافتنی. تکرار‌ها درحاشیه عادت کم‌فروغ می‌شوند و تاز‌ه‌ها همواره تماشایی می‌مانند. عکاس مستندنگار، همواره در نگرشی دقیق می‌کوشد تا نادیده‌ها یا نادیده انگاشته شده‌های پیرامون خویش را دریابد و ادامه مطلب…

یادبودی برای امروز

هنر، آیینه تمام‌‍نمای آلام، لذات، ظرائف و و رویدادهایی است که در بستر زمان جاری است. آن‌چه همواره و هر روزه از دریچه هنر رخ می‌نماید، نه شگفتی‌هایی ناشناخته و نا‌آشنا، که رخدادهایی هر روزه و همواره‌اند که در بستر سیال زندگی می‌غلطند و دامن هر رهگذار حاضر را می‌آلایند.  ادامه مطلب…